السيد محمد حسين الطهراني
63
رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى)
--> وَ أنْشَأَ تَحْتَها مَلَئِكَةً مِن نورٍ دَفَعَ إلَى كُلِّ مَلَكٍ صكًّا ، فَإذا اسْتَوَتِ الْقِيَمَةُ بِأهْلِهَا نادَتِ المَلَئِكَةُ فى الخَلآئِقِ ، فَلا يَبْقَى مُحِبٌّ لِأهْلِ الْبَيْتِ إلّادَفَعَتْ إلَيهِ صكًّا فيهِ فَكاكُهُ مِنَ النّارِ ؛ فَصارَ أخى وَ ابنُ عَمّى وَ ابْنَتى فَكاكُ رِقابِ رِجالٍ وَ نِسآءٍ مِن امَّتى مِنَ النّارِ . وَ الأخبارُ فى هذا لا يَحْتملها هذا الإملآءُ ، وَ فى هذا القَدرِ كفايةٌ لمَن كانت للّه تعالى فيه عنايةٌ . فعَسى أن يعرفَ الشّيعىُّ بعدَ هذا أنّ أهلَ السّنّة قد أنصَفوا و اعترَفوا ، و عَسى أن يعرفَ السّنّىُّ لا وجهَ بعدَ هذه المبشّرات لشىءٍ من الضغآئنِ أو الهَناةِ . والسّلامُ عَلَى من اتّبعَ السُّننَ و جانَبَ الفِتنَ و رحمةُ اللهِ و بركاتُه . « و احمد از حضرت على عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : نبىّ أكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم در جستجوى من بود و مرا در بوستانى يافت ، پس فرمود : برخيز كه قسم به خدا من تو را خشنود مىسازم ، تو برادر من و پدر فرزندان من هستى و براى احياء سنّت من جنگ مىنمائى . هر كس بر عهدى كه با من بسته بميرد او در گنجينهء بهشت خواهد بود ، و هر كس برعهدى كه با تو بسته بميرد تحقيقاً نذر خود را أداء نموده است ، و هر كس بعد از وفات تو با دوستى تو بميرد - تا زمانى كه خورشيد طلوع يا غروب كند - خداوند عاقبت امر او را با امن و ايمان ختم مىنمايد . و ابن حجر حديثى را نقل مىكند كه عين الفاظ آن چنين است : نبىّ أكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم روزى بر اصحاب وارد شد در حالى كه چهرهاش مثل قرص ماه مىدرخشيد ، عبد الرّحمن بن عوف از علّت اين حال سؤال نمود ، پس آن حضرت صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : از جانب پروردگارم بشارتى دربارهء برادر و پسر عمويم و نيز دخترم به من رسيده است ؛ و آن اينكه خداوند فاطمه را زوجهء على قرار داده و به رضوانْ خازن باغهاى بهشتى امر فرموده و او شجرهء طوبى را تكان داده است ، و اين درخت داراى برگههاى براتى به عدد محبّان أهل بيت من گرديده است . و خداوند فرشتگانى را از نور در زير درخت طوبى خلق فرموده و به هر كدام از آنها يك ورقهء برات داده است ، پس چون بساط قيامت با همهء اهل آن گسترده شود فرشتگان